De druiven van de Grauburgunder (Pinot Gris) hebben vaak een grijs-rode kleur. De soort levert meestal een krachtige wijn.
Druivenras: Grauburgunder
Grauburgunder of Ruländer (Frans: Pinot gris, Italiaans: Pinot grigio) is een druivenras voor witte wijn, één van de vele mutaties van Spätburgunder (Pinot noir) in de zeer diverse familie van Burgunder-druiven.

Hoewel de schil van de bessen is roodachtig gekleurd is, wordt ze tot de witte rassen gerekend.

Oorsprong

Het is niet duidelijk hoe of wanneer de Grauburgunderdruif in de Pfalz terecht gekomen is. Waarschijnlijk werden enkele stokken door kooplui of monikken meegemomen voor 'eigen' gebruik en overleefden ze lange tijd onopgemerkt en niet gecommercialiseerd.

In 1711 'ontdekte' de koopman Johann Seger Ruland uit Speyer de soort in een verlaten wijngaard. Hij werd zich bewust van de waarde van het ras en zorgde voor de verspreiding ervan. Oorspronkelijk ging men ervan uit de het om een nieuwe soort ging, die naar zijn ontdekker 'Ruländer' genoemd werd. Deze naam wordt in de Pfalz nog vaak voor deze druif gebruikt, zeker wanneer het om wijnen gaat die zoet ('mild', 'lieblich' of 'edelsüß') gevinifiëerd zijn.

Internationaal

De Grauburgunder wordt wereldwijd aangeplant, kent verschillende namen. Naast de eerder genoemde Pinot gris en Pinot grigio vindt men in het Zwitserse kanton Wallis de naam Malvasia, in de Elzas werd de druif vroeger meestal Tokay of Tokay d'Alsace genoemd Deze naam 'Tokay' mag als gevolg van de huidige EU-wetgeving niet meer voor Grauburgunder gebruikt worden: de naam is beschermd en mag enkel voor wijn uit de gelijknamige hongaarse wijnstreek gebruikt worden.
Voor een 'Tokaj' wordt echter geen Grauburgunder gebruikt: hij wordt gemaakt van drie andere druivensoorten: Furmint, Muskateller en Lindenblättriger (synoniem: Hárslevelű)
.

In de Champagnestreek is de Pinot Gris een zogenoemde 'traditionele druif' die voor de productie van echte 'Champagne" gebruikt mag worden. Ze wordt er 'Fromenteau' genoemd, maar zeer weinig gebruikt.

In de kelder

In de Pfalz hebben vindt men twee stijlen voor de vinificatie van de Grauburgunder. Enerzijds is er de traditionele veroudering van zeer rijpe en deels edele rotting druiven (veroorzaakt door de schimmel Botrytis cinerea) leidt tot zware zoete wijn met botrytis toon. Deze wijnen worden meestal als "Ruländer" vermarkt.

In het glas

De Grauburgunder levert most met een laag zuurgehalte , maar veel 'body'. Het resultaat zijn vaak rijke witte wijnen met een meestal vrij hoog alcoholgehalte. Ze hebben hebben meestal een sterke goudgele tot lichtbruine kleur, een lichte appelsmaak en een mooie frisheid. De wijn kan worden gedronken als aperitief of bij visgerechten en wit vlees.

Anderzijds is er, voornamelijk sinds het begin van de jaren 1990, vermeerd een tendens tot het maken van lichte fruitige wijnen. Hierbij worden de Grauburgunder druiven vroeger geoogst, men gebruikt alleen gezonde druiven, en laat het most gecontroleerd gisten. Het resultaat is een wijn met meer zuren, vaak droog en elegant, een geschikte begeleider voor het eten.
Sfeerbeelden
Sfeerbeeld-Photo
Maikammer: de 'Lage' (=wijngaard) 'Heiligenberg' met zijn "Romeinse Tempel'
Sfeerbeeld-Photo
Edenkoben: Villa Ludwigshöhe: Villa Ludwigshöhe.
Sfeerbeeld-Photo
Edenkoben: Winter in de lage 'Schwarzer Letten'.
Sfeerbeeld-Photo
Sfeerbeeld-Photo
Sfeerbeeld-Photo
Wijngaarden bij Edenkoben.
Sfeerbeeld-Photo
Rhodt: Winterzicht vanuit het westen.
Sfeerbeeld-Photo
Ochtend bij Edesheim
Sfeerbeeld-Photo
Meer...