Villa Ludwigshöhe
Koning Ludwig I van Beieren wist al wel waar het goed toeven was. In de Pfalz, dat van 1815 tot 1917 een Beierse provincie was, wenste hij zich "Eine Villa italienischer Art, nur für die schöne Jahreszeit bestimmt und in des Königreichs mildestem Teil".

Zijn wens werd in de jaren 1846 tot 1852 op een uitloper van het Haardtgebergte in Edenkoben, onder aan de Rietburg gebouwd. De koning en koningin Theresia verbleven er voor het eerst op 6 juli 1852.

De gebouwen

Friedrich von Gärtner, de toenmalige hofarchitect, ontwierp het hoofdgebouw - bestaande uit vier vleugels met 52 kamers en binnenkoer - in neo-Pompeiaanse stijl. Noordelijk van het hoofdgebouw, wat lager gelegen werd het 'Kavaliersgebouw' voor het personeel opgetrokken. Nog wat verder werden stallen voor 72 paarden en rijtuig gebouwd.

Zeer a-typisch voor dit soort paleis is dat de villa geen park heeft. De achterzijde ligt het direct aan het Haardtgebergte en Pfälzer Wald, de voorzijde kijkt uit op de Rijnvallei, waar de wijn­gaarden rond Rhodt unter Rietburg direct ten voete liggen. Ludwig I zou gezegd hebben dat een aangelegd park nooit zo mooi zou kunnen zijn als het landschap dat hij zo voor zich had.

In de verschillende kamers en salons vindt men rijk gedecoreerde mozaïekvloeren van edele houtsoorten, op de muren en zolderingen vindt men schilderijen in Italiaanse stijl of naar Italiaanse voorbeelden. Bijzonder is ook de keuken. Zij werd in 1852 volgens de toenmalige stand van techniek en wetenschap ingericht. Verschillende soorten haarden, een verstelbare gril en de ijskelder waren in die tijd revolutionair, en maakten dat de villa inzake keuken beter uitgerust was dan de residentie in München. Het oorspronkelijk budget voor de bouw was 275.000 gulden. Na de voleindiging bleek het geheel 426.000 gulden te hebben gekost.

De koninklijke bewoners

De koning, die in 1848 wegens een affaire met de danseres Lola Montez afgetreden was, verbleef samen met zijn vrouw Theresia tussen 1852 en 1854 regelmatig in de villa en ont­ving er belangrijke personen uit politiek, economie, wetenschap en kunst.

Daar Ludwig katholiek was, en Theresia evangelisch, ging de koning in Edenkoben naar de mis, en de koningin de evange­lische godsdienst in de Sint-Georgs-kerk van Rhodt bezocht. In deze kerk bevindt men nog de grote T bestikte zetel van de koningin, evenals 6 stoelen bezet met blauwe damast voor haar gevolg. Bij de kerkbezoeken passeerde het gevolg door zogenaamde 'Owwergasse' in Rhodt passeren. Om het de koningin aangenaam te maken werden reeds in april 1848 in het hoogst gelegen, brede gedeelte van deze straat een rij paardenkastanjebomen aangeplant. Later werd de straat, ter herinnering aan de koningin, omgedoopt naar Theresienstraße. Ook na de dood van zijn gemalin bleef de koning tot 1866 regelmatig naar zijn zomerverblijf komen. Tot mei 1917 blijft de villa dienen als residentie voor de opeenvolgende koningen van Beieren en hun familie.

Verdere geschiedenis

Vanaf 1917 werden de gebouwen gebruikt als hospitaal voor de gekwetsten van de Eerste Wereld­oorlog, later werden er Franse troepen gelegerd.

In 1923 ging het slot over in het 'Wittelsbacher Ausgleichsfonds', een stichting van openbaar recht die het vermogen van de koninklijke familie na het afschaffen van de monarchie beheerde.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de villa voornamelijk gebruikt om meubilair en voorraden op te slaan, op veilige afstand van de nabijgelegen industriële steden Ludwigshafen am Rhein en Mannheim, doelwit van de geallieerde bom­bardementen. 1943 werd de villa door een bom zwaar beschadigd. Nadat Duitsland door de geallieerden veroverd was, diende de gebouwen tot 1947 weer als kazerne. Later werden ze dan weer omgevormd tot kindertehuis.

In de jaren 1950 heeft kroonprins Rupprecht van Beieren nog een poging gedaan om de villa zijn oude glans terug te geven, maar zijn opdracht om enkele meubels van München naar de villa te verhuizen kon aan de troosteloze toestand van de villa niet veel veranderen. Bovendien waren in 1951 het kavaliersgebouw en de stallingen door het Wittelsbacher Ausgleichsfonds voor de som van 275.000 DM aan het 'Südwestdeutschen Fußballverband' (SWFV) overgedragen. Het SWFV heeft hier, na belangrijke verbouwingen aan gevel en binnenruimtes, een sportschool ingericht.

1975 werd het hoofdgebouw voor de som van 1.888.000 DM aan de deelstaat Rijnland-Palts overgedragen. De deelstaat had er zich toe verplicht het gebouw te restaureren, en wel op zodanige wijze dat noch de gevels, noch de binnen­ruimtes van het gebouw fundamenteel zouden gewijzigd worden, met andere woorden dat het gebouw grotendeels in zijn oorspron­kelijke toestand zou hersteld en bewaard worden. Na uitvoerige restauratie werd de villa op 20 april 1980 weer in gebruik genomen worden.

Vandaag kan het hoofdgebouw van de Villa Ludwigshöhe bezocht worden. De bezoeker wordt er rondgeleid door een groot deel van de 52 kamers (en keuken), zodat hij een indruk krijgt van het koninklijke leven in de villa. Verder zijn een aantal kamers gereserveerd voor kunsttentoonstellingen: enerzijds is er de permanente Max Slevogt tentoonstelling, anderzijds is er steeds een wisseltentoonstelling. Ten slotte wordt de villa ook nog gebruikt voor 'officiële gelegenheden' en voor concerten.
Sfeerbeeld-Photo
Portret van Ludwig I
Koning Ludwig I
Detail uit schilderij van Joseph Stieler dd. 1825
Sfeerbeelden
Sfeerbeeld-Photo
Wijngaarden bij Edenkoben.
Sfeerbeeld-Photo
Druiven...
Sfeerbeeld-Photo
Sfeerbeeld-Photo
Een mooie winterdag... Het Hambacher Schloss troont hoog boven het dorp Hambach.
Sfeerbeeld-Photo
Maikammer: de 'Lage' (=wijngaard) 'Heiligenberg' met zijn "Romeinse Tempel'
Sfeerbeeld-Photo
Sfeerbeeld-Photo
Wijngaarden in Rhodt
Sfeerbeeld-Photo
Meer...